یه روز دو تا ترک، اسمشون ستار خان بود و باقر خان؛ خیلی شجاع بودن، خیلی نترس؛ یکه و تنها از پس ارتش حکومت مرکزی براومدن! جونش رو گذاشتن کف دستش و سرباز راه مشروطیت و آزادی شدن، فداکاری کردن، برای ایران، برای من و تو.. ، برای اینکه ما یه روزی تو این مملکت آزاد زندگی کنیم... یه روز یه رشتی یه، اسمش میرزا کوچک خان بود، میرزا کوچک خان جنگلی؛ برای مهار کردن گاو وحشی قدرت مطلقه تلاش کرد، برای اینکه کسی تو این مملکت ادعای خدایی نکنه؛ اونقدر جنگید تا جونش رو فدای سرزمینش کرد... یه روز یه لره، اسم شاپور بختیار بود، جونش رو برای عقایدش از دست داد، نا مهربانی کردیم باهاش، تا اینکه در مأمن و آسایشگاه دور از وطن، سرش رو بریدند... یه روز یه شیرازیه، اسمش کریمخان زند بود؛ شاه رو کشید پایین ، اما نشست جاش، اسم خودش رو گذاشت وکیل الرعیا... --- به سلامتیه ترکه، لره ، کرده ، قزوینیه ، رشتیه ، همدانیه ، جنوبیه ، عربه ، سیستانیه ، فارسه ، مشهدیه ، اصفهانیه، شیرازیه ،کرمانیه ، یزدیه که همشون وقتی با هم هستن می شن وطن ! به سلامتیه هرچی سرو سبزه !
این نظر توسط نویسنده حذف شده است.
پاسخ دادنحذف